2 x 010 + 2 x 020 = Net geen 070

door Dominique Kleijwegt

2 x 010 + 2 x 020 = Net geen 070

 

Zoals iedereen wel ervaren zal hebben is het de laatste maanden niet al te best weer geweest om te vissen. Vaak was het te koud, stond er teveel wind en gooide sneeuw en ijs roet in het eten. Zo ook bij mij. Af en toe heb ik eens een uurtje gepakt, wat ik makkelijk kan doen aangezien ik direct aan het laatste stuk van de Oude Rijn woon.

Maar buiten het kweken van koude vingertoppen en keelpijn bleef het erg rustig met de vangsten. Welgeteld heb ik er twee snoeken en één snoekbaars gevangen. Gelukkig waren er ook nog een aantal georganiseerde dagen en had ik nog een aantal keer afgesproken, zodat ik toch een aantal lange dagen gemaakt heb. Dit verslag gaat over deze dagen, waarvan er twee in Amsterdam en twee in Rotterdam plaatsvonden.

Klik op de titels hieronder voor het verhaal behorend bij de titel.

 

Dinsdag 5 maart 2013 – Dagje Amsterdam met Peter

De eerste lekkere dag en, dat hoopte ik toen nog, het begin van de lente. Op maandag spontaan besloten deze dag vrij te nemen en vervolgens aan Peter gevraagd of hij tijd en zin had om mee te gaan. Dat had hij zeker, dus de dinsdag word ik om half tien opgepikt in de buurt van Leiden rijden we naar de NDSM-werf. Op deze werf kun je gratis parkeren en vervolgens kun je gratis met de pont naar Amsterdam CS. Goed geregeld. Na het uitreiken van een shirt om Peter te feliciteren met het feit dat hij testvisser is geworden voor New East Fishing, varen we het IJ over.

Bij CS aangekomen kunnen we gelijk vissen. We kammen eerst een dik half uur het water rond een fietsenstalling uit, maar dit levert nog niets op. Het water zal, ondanks het stralende weer en de redelijke temperatuur op deze dag, nog wel aan de koude kant zijn. Het eerste half uur geeft in ieder geval aan dat het wel eens een taaie dag kan worden, waarbij de meeste vis op het IJ nog wel diep zal liggen. Hoe dan ook, we laten ons niet ontmoedigen en lopen verder. Een paar honderd meter verderop ligt een grote partyboot. Volgens Peter een mooie stek waar er wel eens baars tussen wal en schip zou kunnen liggen. En hij krijgt gelijk, want na een kleine vijf minuten komt de eerste baars boven. Een mooie dertiger.

Nadat Peter nog een paar aanbeten heeft gehad, maar niets meer weet te verzilveren, lopen we weer verder. We laten het IJ achter ons en gaan iets meer de stad in. We kammen een groot gebied uit waar naast de nodige woonboten en steigers ook andere hotspots zoals bruggen niet worden overgeslagen. Maar de vis houdt de kaken op elkaar. Als het op een gegeven moment bijna vier uur is besluiten we, voordat we de pont terug nemen, nog even het stuk waar we zijn begonnen te proberen. Peter vist met een donkergekleurde Tube van 4”, zelf vis ik iets kleiner. Peter krijgt gelijk en vangt op de valreep nog twee snoekbaarsjes. Als ik toch nog even wat groter aas probeer volgt er gelijk een aanbeet en twee tellen later, helaas, ook een losser. Dit is gelijk het laatste wapenfeit, want de pont komt er net aanvaren.

Zondag 10 maart 2013 – Dagje Amsterdam met Roy

Vijf dagen na een stralende dag met Peter staat er alweer een tripje richting onze hoofdstad op het programma. Na het interpreteren van de diverse weerberichten haken er ongeveer vijf mensen op zaterdag af. Het wordt te koud, er staat teveel wind en het belangrijkste argument er komt sneeuw of neerslag van onzekere samenstelling. De enige die-hard die besluit mij te vergezellen woont het verste weg. Roy maakt de reis vanuit Groningen gewoon! Om half elf hebben we afgesproken, dit om de vertrektijd voor Roy op een zondagmorgen toch enigszins schappelijk te houden. Zelf vertrek ik dezelfde tijd als hem en ben al om half tien aanwezig. Als ik de steiger bij CS oploop voel ik gelijk dat ik goed moet kijken waar ik loop. Door de koude wind ligt er her een der een dun ijslaagje. Door tussen de steiger en de fietsenstalling te vissen blijf ik met m'n rug in de wind staan, hierdoor is het nog een beetje vol te houden. Na een goed kwartier krijg ik een mooie tik op m'n top, maar toch sla ik een gat in de lucht. Jammer en tegelijkertijd bemoedigend, er zit namelijk vis. Vervolgens blijft het stil tot Roy arriveert. Hij begint met wat kleiner kunstaas en nadat hij een soort bivakmuts heeft aangetrokken vissen we nog een half uur door voor we verkassen. We pakken nog even de party-boot mee waar Peter succesvol was, maar buiten een paar heel voorzichtige aanbeten blijft het ook daar stil. Dan maar richting de woonboten. Voordat we hier arriveren werpen we nog twee bruggen uit. Bij de tweede brug weten we weer een aantal aanbeten uit te lokken. Roy slaat zijn dropshot-montage in 1 keer los, waarschijnlijk op de aanbeet van een snoek. Zelf krijg ik voor het eerst in m'n viscariërre een shad op klassieke wijze (als ik de filmpjes mag geloven) dubbelgevouwen op m'n haak terug nadat ik kortstondig een mooie snoekbaars heb mogen voelen. Toch besluiten we nadat we het water bij nog twee woonboten hebben uitgekamd om naar het Java-eiland te vertrekken. Het laatste half uur werden er namelijk meerdere montages verloren aan troep op de bodem.

Over ons verblijf op het Java-eiland kan ik kort zijn. Dit was, mede dankzij de wind, helemaal niets. Na een flinke wandeling over het eiland pakken we de bus richting centraal station. Onderweg stopt de bus tegenover het Scheepvaartmuseum. Als we hier naar buiten kijken krijgen we toch nog de geest. We verlaten op het laatste moment de bus. Het is nog geen vier uur, dus we hebben nog even de tijd. Een dag blanken willen we nog niet accepteren. Als op de steiger de rondvaartboot vertrokken is vliegen onze shads weer alle kanten op. Ook hier lijkt het weer op niets uit te draaien en om toch nog wat foto's te hebben om te kunnen bewerken (Roy) of in een verslag te kunnen verwerken (ik, zei de gek) houden we een korte fotosessie met het fotogenieke VOC-schip en museum op de achtergrond. Na de fotosessie is het toch raak. Zelf krijg ik een mooie aanbeet en deze vis weet ik te haken. Na een korte dril met de nodige toeschouwers schuin boven ons mag ik op de foto met m'n eerste Amsterdamse snoekbaars van dit jaar. Met 50 cm niet heel groot, maar ben er toch erg blij mee. Helaas weet Roy niets meer te vangen en moet hij zonder vis weer terug naar Groningen. Samen sluiten we op CS de dag af met een pizza-punt. Ondanks dat er maar één vis gevangen is kijken we terug op een ontzettend gezellige dag, het weer was gelukkig beter dan iedereen verwacht had. Het was wel koud, zeker als je in de wind terecht kwam, maar we hebben het droog gehouden. Zeker voor herhaling vatbaar, maar ons eerstvolgende uitje zal waarschijnlijk een dag/weekend op snoek vissen in het noorden van land worden. Roy bedankt voor het lachen en de gave foto's!

Zaterdag 16 maart 2013 – Streetfishing Rotterdam

Na maanden in de veronderstelling te hebben geleefd dat deze laatste wedstrijd van het seizoen in Hasselt (België) zou plaats hebben, bleek in de weken voor aanvang dat daar helaas geen sprake van kon zijn. De organisatie bleek gelukkig uit te kunnen wijken naar Rotterdam. Ook geen verkeerde locatie wat mij betreft.

Van de zestig aanmeldingen is bij voorbaat niemand uitgeloot, dus het Pro-Perch.nl Team (Michael Schaefer, Peter Visser en ik) is ook volledig aanwezig. De enige factor die nog roet in het eten kan gooien is het weer. En dat is dan ook aan de orde, maar in plaats van roet gooien is het roet in het eten waaien. De loting geeft me, nadat ik berichten heb gehoord dat de vangsten de laatste weken erg tegenvallen, weer wat vertrouwen. Als koppelmaat loot ik Arthur Langstraat. De voorgaande wedstrijden lootte ik steeds een local en vandaag weer. Altijd prettig om iemand mee te hebben die het water kent.

Arthur neemt me na het beginsignaal mee naar het Boerengat, waar we eerst van de hoge kant vissen aangezien de kom bij het gemaal nog redelijk vol met water staat. Het eerste half uur levert dit niets op. Het gemaal stroomt niet en het water loopt langzaam steeds wat meer weg. Als op een gegeven moment een mooi stuk van de overkant droog komt te liggen, gaan we die kant op. Aan deze kant is wat meer actie te beleven. We zijn niet de enigen die hier nu staan te vissen, maar in eerste instantie worden er alleen brasems vals gehaakt. Als er vervolgens een tweetal concurrenten vertrekt schuift Arthur wat meer op richting een paal in het water. Binnen een kwartier heeft hij de eerste baars aan de kant, een mooie dertiger. En dat is het startsein voor meer. De volgende die een aanbeet krijgt ben ik zelf. Na een harde tik lijkt het even of ik vastzit, maar dan begint m'n slip te lopen en wordt m'n hengel krom getrokken. Een heel flinke vis voel ik aan de lijn hangen, maar op het moment dat Arthur naar het schepnet grijpt schiet m'n hengel recht. Vis weg. Teleurgesteld haal ik in en krijg tot mijn verbazing m'n onderlijn in het geheel terug, alleen zonder haak en dropshotlood. Het lijkt er dus op dat de haak los geschoven is, maar voor zover ik kan nagaan heb ik alles goed geknoopt. Heel erg vreemd en bijzonder zuur. Met deze vis had ik goede zaken gedaan. Snel weer opgetuigd. Deze ronde een shad met een loodkop inclusief spinnerblad. De eerste worp krijg ik meteen weer een aanbeet, maar helaas weet ik deze niet te verzilveren. Arthur gaat gewoon verder waar hij mee bezig was en voor de pauze heeft hij er nog twee maatse baarzen bij gevangen. Tijdens de heerlijke lunch bij Sus & Co krijg ik te horen dat m'n Pro-Perch maat Michael een mooie baars van 34 cm heeft gevangen. Maar de algemene tendens is toch dat de meeste mensen nog op de hatelijke nul staan. Jouke Buissink heeft tien maatse baarzen gevangen (gemiddeld 37 cm!) en lijkt op weg naar een afgetekende overwinning.

Na de lunch gaan Arthur en ik in goed overleg weer terug naar dezelfde stek van 's morgens. We zijn er van overtuigd dat er nog meer vis moet liggen. Onderweg zien we Jouke nog naar z'n goudmijntje rennen, wat een ontzettend komisch beeld geeft. Maar gelijk heeft hij!

Tijdens de middag blijf ik het door de wind moeilijk vinden om goed contact te houden met de bodem. Er zweeft redelijk wat troep in het water en iedere worp komt er wel wat plantenzooi mee naar boven. Ook heb ik geen idee meer waar ik nou mee moet vissen, maar wanhopig ga ik door. En na een uurtje haak ik vis. En deze vis geeft een hoop weerstand. Het lijkt er op dat het een hele mooie word, maar schijn bedriegt....na een korte hevige dril blijkt het een vals gehaakte brasem van ver in de 50 cm te zijn. Het schepnet is er niet aan te pas gekomen. Er zijn dagen dat ik er blij mee ben, maar vandaag is niet één van die dagen. Dat er toch echt roofvis zit bewijst Arthur nog twee keer met een snoekbaars, 58 en 69 cm. Het enige wat ik in de middag nog weet te vangen is een kop van een teddybeer. Tijdens de einduitslag blijk ik niet de enige te zijn met een nul. In totaal zijn, van de 54 deelnemers, 30 man zonder vis geëindigd. Zoals verwacht wordt Jouke 1e, zelfs met een nul in de middag. Arthur heeft goede zaken gedaan met die snoekbaarzen en wordt 2e.

Ook wordt vandaag de eindstand van het hele seizoen bekend gemaakt. Zoals al bekend was is Bart van de Walle de absolute nummer 1 geworden. Dennis Horvath weet beslag te leggen op de 2e plek en Marc Pellens op de 3e. Ook al heb ik deze dag geblankt, vissen in 010 blijft erg leuk. Er zwemmen reusachtige baarzen en snoekbaars is ook goed vertegenwoordigd.

Zondag 31 maart 2013 – Mystery Streetfishing Rotterdam

De laatste dag voor de gesloten tijd mogen we nog een keertje opdraven in Rotterdam. Wat we natuurlijk graag doen. Vandaag is er geen wedstrijd, maar het gros van de aanwezigen is toch meestal wel paraat bij de Streetfishing-wedstrijden. Vandaag vis ik de hele dag gezellig met m'n Pro-Perch.nl maat Michael. Omdat Michael vanaf huis met het openbaar vervoer met moeite op tijd had kunnen komen, is hij zaterdag naar Katwijk gekomen en heeft bij mij thuis overnacht. Om half zeven 's morgens zitten we al in de bus om er zeker van te zijn dat we op tijd zullen zijn. Om acht uur arriveren we in Rotjeknor en we hebben nog een klein uurtje om de Oude Haven onveilig te maken. We lijken geluk te hebben, want het water staat hoog en volgens de geleerden moet dat gunstig zijn. Al heel snel weet ik de 'nare' smaak van de wedstrijd weg te spoelen. Op de tweede inworp krijg ik een mooie tik en al snel ligt er een baars vaan 33 cm in het net. Niet veel hoor ik Michael roepen om assistentie, ik haal snel in en moet, omdat Michael een stuk verder gelopen is, met het net in m'n hand een sprint trekken. Bij Michael aangekomen zie ik nog een kolk en hoor een harde vloek. Gelost! Naar verluid moet het een hele flinke baars geweest zijn, getuige de kolk die ik zag geloof ik dat ook. Doorvissen dus. Tien minuten verder krijg ik op bijna dezelfde plek als Michael weer een mooie dreun. Deze keer heeft een gehavende baars (vermoedelijk een ontmoeting met een aalscholver) van 36 cm zich in de Shot Minnow (bleeding fish) van Rozemeijer vergist.

Hierna vissen we aan de kant van Sus & Co nog even tien minuten door, maar dan moeten we gaan lopen naar het verzamelpunt voor een mysterieuze vissessie. Vlakbij de Hef zien we al een aardig groepje staan en hier voegen we ons bij. Na het inschrijven en de briefing krijgen we een heerlijke tompouce van de organisatie (Team Streetfishing GHV Groot Rotterdam). En van Van Zetten Hengelsport uit Schiedam krijgen alle deelnemers nog een bakje wormen om tijdens de gesloten tijd toch nog te kunnen dropshotten. Dan is het tien uur en waaieren we, ongeveer 25 man sterk, uit om langs de Maas een visje te gaan vangen. Maar met afgaand tij blijkt dit een hele lastige klus te worden. Er staat een harde stroming en op de stille stukjes langs de kant en tussen de boten duidt niets op activiteit van onze geliefde rovers. Aan de overkant zien we, om kwart voor elf ongeveer, dat Arjan een snoekbaars heeft gevangen, en van grote afstand gezien een beste ook. Om een uur of elf krijgen we, van een vriendelijke supporter van de plaatselijke voetbalhelden die zijn hond aan het uitlaten is, de tip om bij één bepaalde boot te gaan vissen, want hier wordt altijd vis gevangen. Vandaag helaas niet dus, maar toch fijn dat mensen mee proberen te denken. Om nog op tijd op de locatie van de lunch te kunnen komen steken we om half twaalf, waarschijnlijk als laatste de brug over. Onderweg pakken we nog een paar stekken mee, maar aanbeten blijven uit. Dat wordt een lange, taaie middag beseffen we. Maar goed, het is nog steeds droog troosten we onszelf.
Even na half één arriveren we bij Ketelbinkie, tegenover Hotel New York, waar we de lunch gaan nuttigen en waar we worden getrakteerd op een fantastische playlist van Neerlands beste en lastigst uit het hoofd te krijgen hits (Dans jij de hele nacht met mij!).

De lunch is gelukkig erg goed te doen en bestaat uit een uitgebreid buffet. Zo heb ik onder andere soep, kroketten, gekookt ei, gebakken ei met spek, brood, broodjes en verschillende soorten beleg zien liggen. Aan tafel is het erg gezellig en we vergeten voor even de moeilijke omstandigheden.

Na de lunch volgt de eerste verrassing van vandaag. We gaan met z'n allen mee met een aantal watertaxi's. Erg leuk om Rotterdam vanaf het water te zien. Vanaf Hotel New York varen we onder de Erasmusbrug door, richting Leuvehaven. Aan het eind van het Scheepvaartmuseum stappen we uit. En daar volgt de tweede verrassing. In de middag vissen we gewoon in de Oude Haven en eventueel bij het Boerengat. Vooral Michael doet het goed om dat te horen aangezien hij nog wat goed te maken heeft. Als we weer tegenover de Kubuswoningen staan slaat het noodlot echter toe. Michael trekt z'n hengel krom op een mooie vis, maar ruim voordat hij hem te zien krijgt weet de vis zich van de haak te ontdoen. Een welgemeende vloek is het gevolg. Maar Michael zou Michael niet zijn als hij niet gewoon vol goede moed weer verder zou vissen. Op naar het deel van de haven bij Sus & Co waar hij tijdens de wedstrijd zijn baars wist te vangen. Uiterst geconcentreerd vist hij het kantje af. En als ik op een gegeven moment een kleine tien meter voor hem uitloop en denk iets op de bodem te raken en doorloop hoor ik hem op die bewuste plek ineens 'Beet!' roepen. Een baars van 35 cm kan worden geschept en vervolgens gaat het heel snel allemaal. Binnen drie minuten volgen er nog twee maatse baarzen. Vervolgens stuit Michael op de tak, waar ze zich vermoedelijk allemaal schuil hielden, en breekt zijn lijn. Na opnieuw te hebben opgetuigd is de school waarschijnlijk gevlogen en gebeurt er niets meer. Nog een kleine ronde gedaan en nog een keer het stuk waar we zijn begonnen uitgevist, maar met deze stand moeten we het doen. Al met al een welbestede Eerste Paasdag.

Vanaf deze plaats een dikke pluim voor de organisatie van deze dag. Het Pro-Perch.nl Team heeft genoten!

Conclusie

Na twee keer Amsterdam en twee keer Rotterdam kan ik wel stellen dat ik beide steden erg leuk vind. Maar toch kunnen ze wat mij betreft niet tippen aan Den Haag. Amsterdam heeft snoekbaars en Rotterdam grotere baarzen, maar Den Haag heeft Hét. ;)

Dat Hét zullen we laten zien tijdens de officiële Streetfishing-wedstrijd komend seizoen en tijdens een evenement dat nog in de maak is. Tot na het gesloten seizoen!

Lidmaatschap

Lid worden van de vereniging kan via deze site. Als u rechtsboven klikt komt u in het formulier om u op te geven.

Als u meer informatie over het lidmaatschap wenst klikt u op deze link.

Volg GHV

U kunt onze vereniging ook volgen via Facebook en Instagram.

Klik op de logo's om verbinding te maken.

facebook twitter

Fotogalerij

Er gebeurt veel in de vereniging.

Op deze pagina ziet u een overzicht van een aantal fotoalbums van onze activiteiten en foto's van vissen die door onze leden gevangen zijn.